Samen word je beter
Functioneringsgesprekken kunnen leuker zijn en meer opleveren als je ze sociocratisch aanpakt. Directeur Marjolijne van Buren-Molenaar doet het al tien jaar zo. Niet alleen de medewerkers, maar ook haar hele organisatie vaart er wel bij: ‘Het is één groot feest van ‘wij’, om jou tot je optimale zelf te laten komen.’
Gangbare functioneringsgesprekken kunnen vervelend verlopen. Niet altijd heeft een leidinggevende goed zicht op hoe een medewerker zijn werk doet, soms zien ze elkaar maar een paar uur per week. Van Buren-Molenaar: ‘In een vorige werkkring , als secretarieel medewerker op een universiteit, was mijn direct leidinggevende een universitair docent. Hij had geen goed zicht op mijn functioneren. Hij merkte alleen de effecten als er iets niet goed ging, maar had geen idee of dat kwam door mij.’
Afrekenmomentje
Bovendien is zo’n gesprek vaak geen ontwikkelmoment, maar een ‘afrekenmoment’: een welles-nietesspelletje, over dingen die fout dan wel goed gaan. Van Buren-Molenaar: ‘Daardoor praat je, als degene die beoordeeld wordt, toch defensief. Dat deed ik ook op de universiteit. Liever kaartte ik daar problemen eerder aan, zodat ik zo schoon mogelijk in zo’n functioneringsgesprek zat.’
Informatievoorziening en besluitvorming kunnen dus beter. In een sociocratisch functioneringsgesprek is dat geregeld. Door twee veranderingen.
Niet alleen je leidinggevende zit erbij, maar ook een collega van je eigen niveau, en iemand aan wie jij leiding geeft. Dat geeft een veel completer beeld van je functioneren.
Van Buren-Molenaar zegt hierover: ‘Het is als met dauwdruppels. Het hangt ervan af vanuit welke hoek je ernaar kijkt, steeds is de kleur anders. Zo is het ook met je collega’s: ieder heeft een eigen beeld van jouw functioneren. Die beelden vullen elkaar aan.’
